Warunki przejścia na emeryturę w wieku 60 lat. Co warto wiedzieć?

Potrzebujesz ok. 3 min. aby przeczytać ten wpis
sabinevanerp/pixabay.com

Pracownik po ukończeniu wieku emerytalnego może zdecydować się na rozwiązanie stosunku pracy. Wówczas będzie przysługiwać mu emerytura, czyli comiesięczne świadczenia wypłacane z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Osoby, które pracowały w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, mogą wnioskować o wcześniejszą emeryturę.

W Polsce wiek emerytalny wynosi 60 lat dla kobiet, a dla mężczyzn – 65 lat. Osiągnięcie wieku emerytalnego jest podstawowym warunkiem uprawniającym do złożenia wniosku o emeryturę w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych, konieczne jest jednak jeszcze udokumentowanie odpowiedniego stażu pracy. Dla kobiet wynosi on 20 lat, a dla mężczyzn 25 lat. Do stażu pracy zalicza się zarówno okres składkowy, jak i nieskładkowy, a więc: 

  • okres przepracowany w ramach prowadzonej działalności gospodarczej,
  • czas pobierania zasiłku chorobowego, powypadkowego i rehabilitacyjnego,
  • czas spędzony na służbie wojskowej, urlopie macierzyńskim i wychowawczym,
  • liczba dni wykorzystanych w ramach bezpłatnego urlopu.

Warto także wiedzieć, że jeżeli uzyskaliśmy dyplom ukończenia uczelni wyższej (niezależnie od uzyskanego tytułu), to do stażu pracy możemy doliczyć 8 lat.

Warunki przejścia na wcześniejszą emeryturę

Polskie prawo zakłada możliwość wcześniejszego przejścia na emeryturę. Na szybsze otrzymywanie świadczeń mogą obecnie liczyć osoby urodzone w latach 1949–1968, które pracowały w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. Jednocześnie powinny one spełnić następujące warunki:

  • osiągnąć wiek emerytalny,
  • udokumentować okresy składkowe i nieskładkowe,
  • udokumentować staż pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze,
  • złożyć wniosek o przekazanie środków z OFE do budżetu państwa bądź zrezygnować z OFE.

Co ważne, aby otrzymywać wcześniejszą emeryturę, należy również wykazać, że przepracowało się minimum 15 lat do osiągnięcia 55 lat (w przypadku kobiet) lub 60 lat (w przypadku mężczyzn).

Przyjrzyjmy się, jakim pracom i stanowiskom przysługuje określenie „szczególnych warunków i szczególnego charakteru”.

Za osoby pracujące w szczególnych warunkach uważa się pracowników zatrudnionych w:

  • górnictwie i energetyce,
  • hutnictwie,
  • hutnictwie i przemyśle metalowym,
  • przemyśle poligraficznym,
  • przemyśle drzewnym i papierniczym,
  • transporcie i łączności,
  • portach morskich,
  • rolnictwie i przemyśle rolno-spożywczym,
  • w zakładach chemicznych,
  • w służbie zdrowia i opiece społecznej,
  • przy przetwórstwie azbestu, produkcji ołowiu i kadmu.

Z kolei osoby zatrudnione w szczególnym charakterze to:

  • osoby wykonujące działalność twórczą lub artystyczną,
  • dziennikarze objęci układem zbiorowym pracy dziennikarzy,
  • pracownicy organów kontroli państwowej i administracji celnej,
  • nauczyciele wychowawcy lub inni pracownicy pedagogiczni wymienieni w art. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 roku – Karta Nauczyciela,
  • żołnierze zawodowi,
  • funkcjonariusze Policji, Urzędu Ochrony Państwa, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, CBA, Straży Granicznej, BOR-u, Służby Celnej, Służby Więziennej i Państwowej Straży Pożarnej,
  • pracownicy jednostek ochrony przeciwpożarowej.

Aby obliczyć wysokość świadczenia emerytalnego, należy podzielić podstawę obliczenia emerytury (uzbierany kapitał) przez średnie dalsze trwanie życia. Natomiast na wysokość emerytury składa się:

  • zwaloryzowany kapitał początkowy,
  • zwaloryzowane składki na ubezpieczenie emerytalne,
  • zwaloryzowane składki znajdujące się na subkoncie w ZUS (w przypadku członków OFE).

zdj. główne: sabinevanerp/pixabay.com

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *